ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

สวัสดีเจ้าหญิงดอกไม้

ยามบ่ายที่ฝนโปรยผมมองขึ้นไปบนหอคอยงาช้างแล้วเห็นคุณ
คุณแย้มกลีบบานอยู่บนนั้นอย่างเงียบเหงาลำพัง

คุณอาจจะปากแข็งไม่ยอมรับว่าคุณเหงา
คุณอาจจะไม่ยอมรับว่าชั่วขณะหนึ่งที่คุณมองลองมาแล้วเห็นใครเคียงคู่กันมันทำให้คุณว้าเหว่จับใจ
คุณอาจจะไม่ยอมรับว่าคุณแอบปาดน้ำตายามค่ำคืนอยู่บ่อยๆ

บนนั้นสูงเหลือเกิน ผมมองเห็นคุณไม่ถนัดนัก
แต่ผมรู้สึกถึงคุณได้อย่างชัดเจน

เวลาลมฝนโหมกระหน่ำคุณหนาวบ้างไหม
เวลาตัวเปียกปอนคุณให้ความอบอุ่นแก่ตัวเองอย่างไร
แล้วเวลาแดดร้อนลมแรงใครคอยปกป้องคุณจากไอแดดที่ร้อนระอุเช่นนั้น

ผมมีปีกเล็กๆที่พร้อมจะดูแลปกป้องคุณ
แต่ผมจะทำอย่างไรได้ในเมื่อคุณบอกว่า
กลีบบางๆของคุณช่างเข้มแข็งเหลือเกินแล้วคุณก็ไม่ต้องการใคร

แต่ผมจะบอกคุณให้ว่าคุณไม่ใช่คนเข้มแข็งที่แท้จริงหรอก
เพราะคนเข้มแข็งที่แท้จริงจะสามารถยอมรับความอ่อนแอของตัวเองได้

ปล่อยให้ผมบินวนอยู่แถวนี้เถอะ
อย่าไล่ผมมากไปกว่านี้เลย
วันไหนที่ผมเหนื่อยจนทนไม่ไหว
วันไหนที่ผมท้อจนใกล้จะหมดแรง
ผมจะเป็นฝ่ายเดินจากไปเอง

จาก...เจ้าชายผีเสื้อ

ป.ล. ฉันเคยไปเป็นเจ้าชายผีเสื้อสำหรับบางคน

และเคยมีโอกาสได้เป็นเจ้าหญิงดอกไม้สำหรับบางคน

แล้วคุณล่ะ เคยได้เป็นเจ้าหญิงดอกไม้หริอเจ้าชายผีเสื้อสำหรับใครบ้างหรือเปล่าedit @ 2007/05/02 19:47:38