เพียงลำพัง
posted on 25 Mar 2008 23:12 by wormearth
ช่วยหลับตา ฟังเพลงนี้ให้จบ
แล้วบอกฉันหน่อยสิคะว่า คุณเห็นอะไร
ส่วนฉัน...
.
.
.
"ผมนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้โครงเหล็กสีเขียวแก่
ข้างๆที่นั่งผมมีโคมไฟที่หลอดไฟเสีย มันเลยเอาแต่กระพริบแทนที่จะส่องสว่าง
เบื้องหน้าผมมีทางเดินสายเล็กที่ทอดยาวไปยังลานกว้าง
ถัดไปเป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่กำลังไหลเอื่อย
.
ผมนั่งอยู่ตรงนี้มาสักพักแล้ว
ผมเฝ้ามองดูผู้คนมากมายเดินผ่านหน้าผมไป
โดยไม่มีใครแม้แต่จะสังเกตเห็นผม
.
พ่อที่อุ้มลูกสาวแก้มยุ้ยในชุดกระโปรงบานฟูสีชมพู
ในมือของหนูน้อยมีลูกโป่งสีฟ้า สีแดง และสีเหลือง
แม่ของเด็กน้อยเอามือแตะที่แขนของพ่อเด็กไว้
.
เด็กผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่ส่งเสียงมาก่อนตัว
พวกเขาพูดคุยกันถึงหญิงสาวที่หวังจะได้พบในคืนนี้
.
ผู้หญิงหน้าตาสะสวยหลายคน
ชุดที่พวกเธอสวมใส่ดูไม่ต่างจากนิตยาสารแฟชั่นที่วางขายอยู่
ผมได้กลิ่นน้ำหอมโชยมา เมื่อพวกเธอเดินผ่าน
.
คู่รักที่เดินจับจูงมือกันมา บ้างกอดแขน บ้างโอบไหล่ คู่แล้วคู่เล่า
.
ทุกคนมีรอยยิ้ม ทุกคนมีเสียงหัวเราะ ทุกคนดูมีความสุข
โลกแห่งความสุขของพวกเขาคงเต็ม
พวกเขาเลยไม่มีที่ว่างเหลือเผื่อให้ผม
พวกเขาเลยไม่แม้แต่จะได้ยินเสียง หรือมองเห็นผม
เสียงของความเหงา สีของความเศร้า
ที่คนมีความสุขไม่มีวันเข้าใจ
.
เสียงนับถอยหลังแว่วมาจากลานกว้าง
ผมเงยหน้าขึ้นดูดอกไม้ไฟที่สว่างไสวไปทั่วทั้งฟ้า
พลางกล่าว "Happy New Year" เบาๆกับตัวเอง เพียงลำพัง
ป.ล. ขอบคุณ Miss Fusion ที่สอนแมวโง่เอาเพลงลงบล็อกค่ะ"