ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

           ผมชอบฟังเสียงกระดิ่งผมเลยแขวนไว้ที่ประตูร้าน เวลาลูกค้าเข้าหรือออกจากร้าน เสียงกรุ๋งกริ๋งของมันจะคอยบอกผม เหมือนอย่างตอนนี้ที่เสียงกระดิ่งกำลังดังพร้อมกับลูกค้าสามคนที่เดินเข้ามาในร้าน มีคนเคยบอกว่าผมเป็นคนขายที่แย่เพราะผมไม่สนใจลูกค้าเอาเสียเลย ผมปล่อยให้เขาเลือกดูหนังสือตามสบาย ผมคิดว่าถ้าพวกเขามีข้อสงสัยก็คงเดินมาถามผมเอง และถ้าพวกเขาอยากซื้อหนังสือก็คงเดินมาหาผมเช่นกัน ในตอนที่ผมเป็นฝ่ายเข้าไปเลือกดูสินค้า ผมชอบที่จะเดินดูและตัดสินใจด้วยตัวเองโดยไม่ต้องมีคนขายมาคอยชี้นำ เมื่อผมเป็นคนขายผมก็จะปฏิบัติตัวเช่นนั้นกับลูกค้าของผมเหมือนกัน

. 

           ผมนึกอยากสูบบุหรี่ แต่ผมก็มีมารยาทมากพอที่จะไม่สูบบุหรี่เวลามีลูกค้าอยู่ในร้าน ผมต้องหาอะไรทำสักอย่างระหว่างที่รอลูกค้าเลือกดูหนังสือ ผมเปิดลิ้นชักออก จดหมายอีกสักฉบับน่าจะดี

 .

. 

“ถึง…ตัวเล็กของผม 

.

ภูผาคงสงสารแกมสมเพชที่เห็นผมกินแต่อาหารแช่แข็งกับอาหารกึ่งสำเร็จรูป มันเลยไปตลาดหาซื้ออาหารมาทำให้ผมกิน กลิ่นก็ว่าแย่แล้วแต่รสชาติแย่ยิ่งกว่าอีก มันทำให้ผมคิดถึงอาหารของคุณตอนเราแต่งงานกันใหม่ๆ ที่ข้าวก็แฉะๆ อาหารก็ไหม้ๆ ใครจะไปเชื่อว่าคุณจะกลายเป็นแม่ครัวหัวป่าไปได้ กว่าอาหารของคุณจะอร่อยผมต้องทนกินอยู่เกือบปีทีเดียว แต่ผมทำได้เพื่อคนที่ผมรัก

            ในที่สุดผมก็ต้องรับปากภูผาว่าจะยอมออกไปกินข้าวข้างนอกกับมัน ถึงผมจะไม่อยากออกไปไหน แต่ยังไงก็คงดีกว่าจะต้องกินอาหารที่มันทำอีก ผมไม่ได้ออกไปไหนมาสองอาทิตย์แล้วตั้งแต่ออกจากงาน ถ้าขาดอะไรก็ลงไปซื้อร้านข้างล่างคอนโดเอา เบื่อๆเหนื่อยๆยังไงไม่รู้  ไม่อยากออกไปไหน ไม่อยากเจอใคร

            ผมไม่รู้ว่าการที่ภูผามาอยู่ด้วยมันทำให้ผมดีขึ้นหรือแย่ลงกันแน่ ก็ในเมื่อหลายๆอย่างของมันคล้ายกับคุณเหลือเกิน และมากเท่าที่มันเหมือนคุณยิ่งทำให้ผมคิดถึงคุณมากขึ้นเท่านั้น ทั้งที่ทุกวันนี้ผมทรมานกับการคิดถึงคุณจะแย่อยู่แล้ว ดูอย่างรอยสักของมันสิ เจ้าคิตตี้ขี้เมาที่ปากสูบบุหรี่อีกมือก็ถือขวดเบียร์ มันทำให้ผมคิดถึงเจ้าผีเสื้อทั้ง 23 ตัวบนตัวคุณ และยิ่งไปกว่านั้นเจ้าคิตตี้ขี้เมาตัวนั้นมันเหมือนคุณจริงๆนะ รอยสักนั่นไม่เหมาะกับภูผาเลยสักนิด ผมว่ามันเหมาะกับคุณมากกว่า

             ผมเคยถามคุณว่าทำไมคุณถึงสักรูปผีเสื้อ แล้วทำไมมันมีตั้ง 23 ตัว คุณบอกว่าผมว่าผีเสื้อแต่ละตัวแทนความรักในแต่ละครั้งของคุณ การที่มันตัวเล็กตัวใหญ่ต่างกันไปขึ้นอยู่กับว่าคุณรักแฟนคนนั้นของคุณมากน้อยแค่ไหน และสีของผีเสื้อก็แทนสีของความรักของคุณในแต่ละครั้ง คุณบอกว่ารอยสักกับความรักเหมือนกันตรงที่มันสวยงามแต่ก็ทำให้เจ็บปวด และมันก็ทิ้งร่องรอยที่ลบเลือนไม่ออกไว้ให้เสมอ และที่มันต้องเป็นรูปผีเสื้อก็เพราะว่าความรักนั้นได้โบยบินจากคุณไปแล้ว

            แต่รอยสักที่ 24 ของคุณเป็นชื่อผม ชื่อคนเพียงคนเดียวท่ามกลางฝูงผีเสื้อ คุณบอกว่ารอยสักจะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต เพราะฉะนั้นถ้าคุณจะสักชื่อใครคนคนนั้นจะต้องเป็นคนที่คุณรักไปชั่วชีวิตเช่นกัน คุณไปสักชื่อผมในวันที่ผมขอคุณแต่งงาน คุณบอกว่านี่จะเป็นรอยสักอันสุดท้ายในชีวิตคุณ

.

ทุกครั้งที่ผมมองเห็นรอยสักอันสุดท้ายของคุณผมรับรู้ได้ว่าคุณรักผมมากแค่ไหน ผมยังจำคำพูดของคุณตอนที่คุณอวดรอยสักที่เป็นชื่อผม ให้ผมดูเป็นครั้งแรกได้เป็นอย่างดี

.

คุณยังบอกอีกว่าผมจะเป็นคนรักคนสุดท้ายในชีวิตคุณ ในขณะที่สำหรับผม คุณเป็นคนรักคนแรกในชีวิตผม คนแรกและคนสุดท้าย

คุณบอกว่าคุณเฝ้ารอที่จะมีความรักครั้งสุดท้ายกับผู้ชายสักคนที่จะไม่ทิ้งคุณไปไหนอีก แล้วคุณก็เคยใฝ่ฝันที่จะได้เป็นรักครั้งแรกของใครสักคน คุณบอกว่าผมคือผู้ชายที่ให้คุณได้ทั้งสองอย่าง

            เราช่างแตกต่างกันเหลือเกินทั้งนิสัยใจคอ ทั้งการใช้ชีวิต แล้วก็อีกหลายๆอย่าง  ไม่น่าเชื่อว่าเราจะคบกันนานขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อผมขนาดนี้ คุณเคยบอกว่าสาเหตุส่วนใหญ่ที่คุณต้องเลิกกับแฟนคนก่อนๆของคุณ เพราะเค้ารับคุณไม่ได้ และคุณก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อใคร คุณจะเป็นของคุณอย่างนี้ ถ้ารับได้ก็อยู่ถ้ารับไม่ได้ก็ไป คุณรักพวกเขาแต่คุณรักชีวิตอิสระของตัวเองมากกว่า แต่กับผม คุณบอกว่าคุณรักผมมาก  มากจนคุณไม่เคยคิดว่าจะรักใครได้มากขนาดนี้ มากจนคุณยอมหมดทุกอย่าง

ตัวเล็กของผม ผมไม่มีค่าขนาดนั้นหรอก ผมไม่เคยมีค่าขนาดนั้นมาก่อนไม่ว่าจะกับใคร คุณแม่ผมรักพี่ชายคนโต คุณพ่อผมก็รักน้องสาวคนเล็ก ลูกคนกลางอย่างผมไม่ได้สำคัญอะไรเลย พวกเพื่อนๆก็รักภูผามากกว่าผม ไม่เคยเลยสักครั้งที่งานไหนจะขาดภูผา ถ้าจะมีผมบ้างก็เพราะภูผาชวนผมไป เพื่อนที่มหาลัยยิ่งไม่ต้องพูดถึง   ถ้าเขาจะนึกถึงผมอยู่บ้างก็เพราะเล็กเชอร์ของผม  ไม่ใช่ตัวผม ผมไม่มีเพื่อนที่ทำงาน ผมมีแต่คนรู้จัก ยิ่งสาวๆยิ่งไม่ต้องพูดถึงถ้ามีภูผาอยู่ด้วยพวกเธอก็แทบจะไม่แลผมเลย

ผมเคยคบกับผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง ผมไม่รู้ว่าจะเรียกว่าคบดีหรือเปล่าแต่เธอเป็นผู้หญิงที่ผมต้องดูแลก่อนมาเจอคุณ คนที่ก่อนเราจะคบกันคุณขอให้ผมไปบอกลาเธอให้เรียบร้อย เธอเคยบอกรักผมนะ แต่ผมว่าเธอคงไม่ได้จริงจังอะไรกับผมนักหรอก

ผมไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทมากนักและภูผาก็เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ว่า แต่ถึงภูผาจะเป็นเพื่อนที่ดีแค่ไหน   ยังไงมันก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับผมมากเท่าคุณ ขอบคุณนะครับที่ครั้งหนึ่งคุณเคยทำให้ชีวิตผมมีค่า ขอบคุณนะครับที่ครั้งหนึ่งคุณเคยรักผม

.

จาก...ตัวใหญ่ของคุณ”

.

.

.

edit @ 22 Jan 2008 19:57:52 by wormearth