ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

เช้าวันใหม่กับชีวิตที่เหมือนเก่าของผม ชีวิตผมทุกวันก็เหมือนเดิมไม่เคยมีอะไรใหม่ ผมรู้ว่าวันนี้ก็คงจะเหมือนกับเมื่อวาน และเมื่อวานก็คงจะเหมือนกับเมื่อวันก่อน และพรุ่งนี้ก็คงจะเหมือนกับวันนี้

ผมนึกอยากให้มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับตัวผมบ้างเป็นต้นว่า ผมถูกผู้ก่อการร้ายจับเป็นตัวประกัน หรือผมมีความสามารถพิเศษอะไรสักอย่างที่จะช่วยกอบกู้โลกให้พ้นจากหายนะ หรือพ่อแม่ที่แท้จริงของผมอาจจะเป็นมหาเศรษฐีพันล้านที่กำลังตามหาผมอยู่ หรือผมอาจจะตื่นเช้ามาเป็นซุปเปอร์ฮีโร่ แต่เหตุการณ์ทั้งหมดก็ยังคงเป็นแค่ความฝัน และผมก็ยังคงมีชีวิตที่น่าเบื่อเหมือนเก่า

.

            กาแฟสีดำในแก้วสีน้ำเงิน บุหรี่สีขาวในซองสีแดง กระดาษเขียนจดหมายในซองสีน้ำตาล ทั้งสามอย่างถูกวางเรียงลงบนโต๊ะ ผมไล่สายตามองเพื่อตัดสินใจว่าผมจะเริ่มวันแรกของวันด้วยอะไรดี ในที่สุดผมก็เอื้อมมือหยิบซองจดหมายสีน้ำตาล ผมต้องการความหวานในชีวิตบ้างแม้ว่าจะเป็นความหวานแบบเหงาเศร้าก็ตามที 

.

.

   “ถึง...ตัวเล็กของผม

 .

ภูผามาขออยู่ด้วยมันให้เหตุผลว่าโดนสาวไล่ออกจากบ้านเลยไม่มีที่ไป แล้วมันก็ไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวเลยมาอยู่กับผม ผมรู้ว่ามันโกหกก็ภูผาออกจะมีสาวๆมากมาย มันคงเป็นห่วงผมมากกว่า  ไม่ว่าเมื่อไหร่มันก็ดีกับผมอย่างนี้เสมอ แต่เรื่องที่ดีที่สุดก็คือมันทำให้เราได้รู้จักกัน

คุณจำได้ไหมครั้งแรกที่เราพบกัน ผมไปกินข้าวกับมัน คุณไปกินข้าวคนเดียว มันเลยชวนคุณมานั่งโต๊ะเดียวกับเรา ผมขอสารภาพกับคุณว่าตอนที่เราเจอกันครั้งแรกผมไม่สนใจคุณเลย ยังแอบคิดด้วยซ้ำว่าคุณคงเป็นผู้หญิงอีกคนของภูผาแต่คุณกลับชอบผม ผมแปลกใจรู้ไหม ตั้งแต่ไหนแต่ไรมีแต่ผู้หญิงมาบอกผมว่าชอบภูผา ไม่เคยมีสักครั้งที่จะมีผู้หญิงฝากภูผามาบอกว่าชอบผม ภูผาบอกผมว่าถึงจะเห็นคุณเป็นแบบนั้นแต่จริงๆแล้วคุณเป็นคนดี และผมก็ไม่ควรเอาแต่ทำงานควรจะมีแฟนได้แล้ว โชคดีที่ผมเชื่อมัน

ผมขอสารภาพกับคุณอีกอย่างว่าตอนแรกผมไม่ได้เห็นว่าคุณสวย หรือมีอะไรพิเศษกว่าผู้หญิงทั่วไป   อาจเป็นเพราะผมไม่เคยสนใจใคร ไม่เคยชอบใครมาก่อนก็ได้ ก็ผมเป็นหุ่นยนต์นี่ครับ แต่คุณรู้ไหมว่าถ้าวันนั้นผมปล่อยคุณให้ผ่านไป ผมก็จะกลับไปมีชีวิตที่น่าเบื่อเหมือนเดิม และผมก็จะไม่มีวันรู้เลยว่าชีวิตผมได้พลาดอะไรไป

คุณเอาหัวใจมาใส่ให้หุ่นยนต์อย่างผม ทำให้ผมรู้ว่าผมเกิดมาเพื่อใคร วันที่ผมพบคุณวันนั้น ทำให้ผมมีแต่วันดีๆหลังจากนั้น ชีวิตผมมีความหมายได้เพราะคุณนะครับ

            ก่อนหน้านั้นผมเอาแต่เรียนๆๆ พอเรียนจบก็เอาแต่ทำงาน ผมเคยคิดมาตลอดว่าความรักเป็นเรื่องไร้สาระ ทำให้เสียงานเสียการ แต่คุณสอนให้ผมรู้ว่าความรักทำให้มีพลังในการทำงานต่างหาก

เวลากลับจากทำงานมาเหนื่อยๆคุณก็มาคอยดูแลเอาใจให้หายเหนื่อย เวลาผมมีปัญหาคุณก็รับฟังและให้กำลังใจ คุณมีคำพูดติดปากอยู่หนึ่งประโยคว่า “ฉันเชื่อว่าคุณทำได้” มันเป็นคำพูดที่ทำให้ผมผ่านปัญหาต่างๆไปได้ และเวลาผมกลับบ้านก็มีอาหารเย็นพร้อมภรรยาแสนสวยที่โต๊ะกินข้าว ถึงแม้ว่าบ่อยๆที่ผมงานยุ่งจนไม่ได้กลับไปกินข้าวเย็นที่บ้านกับคุณ

            บางทีเวลาผมมองคุณ ผมไม่ได้เห็นแค่ผู้หญิงสวยนะแต่ผมเห็นนางฟ้าเลยล่ะ ทำไมผมถึงไม่เคยบอกคุณก่อนหน้านี้ ทำไมทุกครั้งที่ผมคิดอะไรดีๆเกี่ยวกับคุณผมกลับเงียบเฉยแทนที่จะพูดมันออกมา แทนที่ผมจะรีบบอกคุณ ผมกลับคิดว่าสักวันผมจะบอก ทั้งที่ผมรู้ว่าถ้าคุณได้ยิน คุณจะดีใจแล้วคุณก็จะเขินจนหน้าแดง เหมือนตอนที่คุณอยู่ในชุดแต่งงานแล้วผมบอกกับคุณว่า “วันนี้คุณสวยจัง” 

            แย่จังที่ผมไม่ใช่ผู้ชายปากหวาน แต่คุณเองที่บอกกับผมว่าดีแล้วที่ผมไม่ใช่ผู้ชายปากหวาน เพราะคำที่คุณได้ยินถึงจะนานๆครั้ง คุณก็มั่นใจได้ว่ามันมาจากความรู้สึกของผมจริงๆ  ไม่ใช่แค่คำ “ทักทาย” หรือแค่คำ “ติดปาก” แล้วขนาดคุณยังไม่ค่อยจะได้ฟัง ผู้หญิงคนอื่นก็คงไม่มีทางได้ยินจากผม คุณเคยบอกว่ามันเป็นความภูมิใจเล็กๆของคุณ

.            คุณทำให้ผมรู้ว่าถ้าเราไม่พูดเรื่องที่เราอยากพูดตอนนี้ หรือถ้าเราไม่ทำในเรื่องที่เราอยากทำตอนนี้ เราก็อาจจะไม่ได้ทำอีกเลย ถ้าเพียงแต่คุณจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ คุณก็คงจะได้รู้ว่าผมรักคุณนะนางฟ้าของผม

.                                                                                      จาก...ตัวใหญ่ของคุณ”

.

.

to be continue...(or not)

.

.

************************************************************

ร้านกาแฟที่ฉันไปประจำขายโปสการ์ดด้วย

วันนี้พี่ที่ร้านถาม "ไม่ซื้อโปสการ์ดแล้วเหรอ"

"ไม่รู้จะส่งหาใครค่ะ" ฉันตอบ

นอกจากนี้แล้วฉันยังไม่มีถ้อยคำที่จะเขียน ยังไม่มีเรื่องราวที่จะเล่า

ความรู้สึกของฉัน หายไปไหนหมดนะ

**********************************************************

ฉันมีคำถาม

ฉันควรลงจดหมายต่อจนจบ หรือหยุดไว้เท่านี้ดี ?

edit @ 15 Jan 2008 19:09:03 by wormearth

edit @ 15 Jan 2008 19:14:17 by wormearth

edit @ 15 Jan 2008 19:19:42 by wormearth