ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

            เช้าวันใหม่ที่ผมตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัวที่ได้มาจากการดื่มเมื่อคืน แต่ถึงอย่างไรผมก็ไม่ลืมว่าวันนี้เป็นวันเกิดของนิรดา ผู้หญิงที่ผมรักมาตลอด เคยรัก และยังรัก

. 

ผมอยากซื้อของขวัญไปให้เธอแต่ดูจากตัวเลขอันน้อยนิดในบัญชีเงินฝากของผมแล้ว ของขวัญแพงๆอย่างที่เธอชอบผมคงไม่มีปัญญาซื้อให้ ครั้งหนึ่งตอนที่เรายังคบกันผมเคยถามเธอว่า

“นิ นิอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด”

“ถ้านิอยากได้สร้อยเพชร  วิทย์จะมีปัญญาซื้อให้นิรึเปล่า?”

“ไม่มีหรอก”

“แล้วจะถามทำไม”

. 

ทุกครั้งที่ผมนึกถึงเรื่องนี้ ผมอดรู้สึกผิดไม่ได้สักที ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเขาคงจะหาของขวัญที่รู้ว่าเธออยากได้มาให้เธอได้ แต่นี่เป็นผม เป็นผมที่ไม่เอาไหน เป็นผมที่ไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อสร้อยเพชรให้เธอ อย่าว่าแต่สร้อยเลยแค่แหวนเล็กๆซักวง ผมก็ไม่มีปัญญาแล้ว

. 

ผมเคยมีความคิดอยากปล้นธนาคารแล้วเอาเงินมาซื้อสร้อยเพชรให้เธอ แต่มันก็เป็นแค่ความคิด และในโลกของความจริงผมก็ยังเป็นผู้ชายที่ยากจนอยู่ดี

.

ผมอยากโทรไปหาเธอ โทรไปอวยพรให้เธอมีความสุข แต่ผมรู้ดีว่า แค่ผมโทรไปมันก็ทำให้เธอเป็นทุกข์แล้ว และผมไม่อยากทำลายวันดีๆของเธอ สิ่งเดียวที่ผมพอจะทำได้คือตื่นเช้าไปตักบาตรแล้วขอพรให้เธอโชคดีและมีความสุข

.

            บางทีถ้าแค่ผมจะทำตัวให้ดีกว่านี้ ถ้าแค่ผมจะหาอาชีพการงานที่มั่นคงแล้วมีฐานะที่ดีกว่าตอนนี้มากๆเธอก็อาจจะยังอยู่กับผม ผมโชคไม่ดีที่ไม่ได้เกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย และผมผิดเองที่ไม่ให้ความสำคัญกับเงินตราและวัตถุภายนอก หรือผมไม่ได้รักเธอมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างที่เธอเคยว่าผม

.

            ชีวิตผมไม่เคยมีอะไรน่าสนใจ ทุกวันก็ยังดำเนินไปเหมือนที่มันเคยเป็น ความรักของผมยิ่งไม่มีอะไรน่าสนใจเข้าไปใหญ่ ยังคงมีแค่ผู้หญิงคนเดียวในความคิด ในความรัก แม้ผมจะรู้ดีว่าเธอได้จากไปแล้วอย่างไม่มีทางหวนคืนมาก็ตาม

.

            ผมหยิบจดหมายอีกฉบับจากในลิ้นชักขึ้นมาอ่าน ผมสงสารและเข้าใจความรู้สึกของผู้ชายคนนี้ดี ผมอดคิดไม่ได้ว่าถ้าผู้หญิงคนนั้นมีโอกาสได้อ่านจดหมายเหล่านี้สักฉบับเธออาจจะกลับมา เพราะเท่าที่อ่านจดหมายของเขามา ผมรู้สึกได้ว่าพวกเขารักกัน และถ้าเป็นผม แค่คนที่ผมรักบ้างานจนผมน้อยใจ ถ้าเขามาง้อแม้เพียงนิดเดียว ผมก็คงจะหายโกรธแล้วรีบกลับไป

.

.

.

to be continue...

.

.

.

คำถาม

.

คุณจะทำอย่างไร

ถ้าเรื่องราวความรักของคุณจบลงไปแล้ว

แต่ความรู้สึกของคุณยังคงดำเนินต่อไป...

edit @ 7 Dec 2007 19:53:03 by wormearth