ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

ร้านของผมช่างแตกต่างไปจากบ้านของผู้ชายในจดหมาย นอกไปจากกองหนังสือที่รก และฝุ่นที่จับตัวหนา กับใยแมงมุมที่ผมไม่เคยปัดกวาดแล้ว ร้านเล็กๆของผมก็แทบจะไม่มีอะไรแตกต่างไปจากห้องแถวอื่นๆในละแวกนี้ แต่ทั้งที่ร้านของผมเป็นร้านที่ธรรมดาอย่างที่สุดแบบนี้ ผมก็ยังอดคิดถึงผู้หญิงที่ผมรักไม่ได้ ทุกๆร่องรอยที่เธอเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ยังคงแจ่มชัดอยู่อย่างนั้น ราวกับว่าการมีเธออยู่ที่นี่เป็นปัจจุบันไม่ใช่อดีตตามความเป็นจริง ถ้าผมนับว่าตัวเองทุกข์ทรมานกับสถานการณ์เช่นนั้นแล้ว ผู้ชายในจดหมายคงเป็นหนักกว่าผมนับเท่าคูณทวี

ผมนึกภาพผู้ชายที่บ้างานออก คงไม่ต่างอะไรกับคนหลายคนที่ผมเคยพบที่บริษัท แต่ผมไม่เคยเป็นคนแบบนั้น และไม่แม้แต่จะคิดที่จะเป็น ผมไม่ใช่คนทะเยอทะยานและยังเป็นคนเกลียดการแข่งขัน เพราะแบบนั้นผมเลยทนทำงานบริษัทได้แค่ไม่กี่เดือนแล้วลาออก 

 .

เมื่อผมบอกผู้หญิงที่ผมรักถึงการตัดสินใจของผม เธอถามผมมาว่า “แล้ววิทย์จะเอาอะไรกิน” ผมรู้ว่าปัญหาไม่ใช่ว่าผมจะกินอะไรหรอก เพราะผมเป็นคนกินง่าย อยู่ยิ่งง่าย ลำพังตัวผมเองผมใช้เงินน้อยมากในแต่ละวัน แต่ปัญหาคือผมจะสามารถเลี้ยงเธอต่อไปได้ไหม เอาเข้าจริงผมก็เลี้ยงเธอได้แค่อาหารตามสั่งข้างทางซึ่งเธอไม่ชอบ ถ้าผมทนทำงานบริษัทต่อไป เธอคงจะสบายกว่านี้ ไม่แปลกเลยที่เธอทิ้งผม ไม่ใช่ความผิดของเธอเลยแม้แต่นิดเดียว

. 

ผมอยากให้เธอกลับมา แต่ผมรู้ดีว่าผมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ และหากแม้ว่าผมทำได้ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร เพราะทุกอย่างมันสายไปหมดแล้ว

ข่าวคราวของเธอที่ผมรับรู้ครั้งสุดท้าย เธอมีใครใหม่ไปแล้ว ผมไม่รู้รายละเอียดของเรื่องนี้ดีนัก แหล่งข่าวของผมไม่อยากบอก และผมก็ไม่อยากทำให้เพื่อนที่ดีของเธอต้องลำบากใจ แล้วอีกอย่างถึงผมรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี

.

.

.

to be continue....

.

.

. 

.

.

บันทึกไม่ประจำวัน

.

ช่วงนี้ฉันมักจะได้ฟังเรื่องราวของคนที่คนรักของพวกเขา โกหก ไม่ซื่อสัตย์ นอกใจและนอกกายอยู่บ่อยครั้ง

แต่พวกเขาเลือกที่จะให้อภัยเพื่อถูกทำร้ายซ้ำแล้ว ซ้ำอีก สาเหตุมาจากที่พวกเธอพร่ำพูดคำว่ารักไม่หยุดหย่อน

อย่าทำให้คำรักเป็นเหมือนกับการถ่มน้ำลายเลย

ถ้าไม่ได้รู้สึกก็อย่าพูด เพราะใครหลายคนก็เลือกที่จะปิดตาแล้วเชื่อ

คำพูดที่ฉันใช้บ่อยๆ

"คนรักกันเขาทำกันแบบนี้เหรอ" คนฟังนิ่งและเงียบ

บางทีคำตอบทุกอย่างมันอยู่ตรงหน้าหมดแล้ว แค่เปิดตา

edit @ 23 Nov 2007 08:39:55 by wormearth