คนของความเหงา*2
posted on 15 Aug 2007 21:36 by wormearthความสัมพันธ์ที่ก่อร่างสร้างตัวจากความเหงามันจะยืนยาวไปได้สักแค่ไหน
ผมถามตัวเองในยามที่มองเธอหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงเล็กรกของผม
ผมเปรียบความสัมพันธ์ของเราเหมือนบ้านฟางที่เจ้าของสร้างขึ้นอย่างไม่เอาใจใส่
บางทีแค่สายลมเบาๆพัดวูบเดียว บ้านฟางก็อาจพังทลายลงแล้ว
*
เราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากเท่าที่จะมากได้
แต่ไม่ว่าจะเวลามากเท่าไหร่ที่เราใช้จ่ายไปด้วยกัน
ความรักก็ไม่เคยถูกเต็มเต็ม และความเหงายังคงทบทวี
เราบอกรักกันบ่อยเท่าที่จะบ่อยได้ เพื่อชดเชยความรู้สึกว่าเราไม่รักกัน
*
เวลาที่เราเดินเคียงข้างกัน เราชอบที่จะจับจูงมือของอีกฝ่าย
เพราะมันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยวและทำให้เรารู้สึกว่าเรายังอยู่ด้วยกัน
*
หลายครั้งของหลายคืน ...
เราอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันโดยที่ต่างฝ่ายต่างคิดถึงคนอื่น
นั่นคงเป็นสาเหตุที่อ้อมกอดของเราไม่เคยให้ไออุ่น มีแต่จะทำให้เหน็บหนาว
และทุกคราวที่เราจูบกัน เราต่างสัมผัสได้ถึงริมฝีปากที่เย็นเยียบ
มันคงเป็นเพียงแค่จูบที่ไร้ความหมาย...
*
*
*
The End
แต่การที่จะอยู่ร่วมกันได้ ย่อมมี ใจ ตรงกันอยู่ด้วยล่ะน่า
#1 By นางสาวความสุข on 2007-08-15 21:57