ดอกไม้กับขนมปัง
posted on 03 Jun 2007 16:47 by wormearth
เมืองใหญ่ใครว่าไม่เหงา ?เธอเป็นผู้หญิงตัวใหญ่ กับร้านขนมปังร้านเล็กๆของเธอเค้าว่ากันว่าขนมปังของเธออร่อยที่สุดในเมืองในแต่ละวันเธอเจอผู้คนมากมาย แต่เธอก็ยังเหงาเขาเป็นผู้ชายตัวเล็ก กับร้านดอกไม้ร้านใหญ่ของเขาเค้าว่ากันว่าดอกไม้ที่ร้านของเขาสวยที่สุดในเมืองในแต่ละวันเขาพบผู้คนมากมาย แต่เขาก็ยังเหงาเธอมีเพื่อนอยู่2-3คน ไม่ใช่คนดีนักแต่เธอว่าดีกว่าไม่มีใครพวกหล่อนเป็นคนขี้เหร่ที่ร่างกายปกติทั่วไปทางเดียวที่จะดูดีขึ้นได้ คือต้องอยู่ใกล้ๆเธอเขาเลือกที่จะไม่มีเพื่อน ถ้าหาเพื่อนที่ดีไม่ได้เขาจึงไม่มีใคร อยู่ตัวคนเดียวเรื่อยมาแต่เขากับเธอไม่รู้จักกันหรอกนะเขาเป็นหนึ่งในลูกค้าขาประจำของเธอแต่ใครจะไปสังเกตเห็นกันล่ะในเมื่อเขาดูกลมกลืนกับผู้หญิงและเด็กเล็กๆเธอไม่เคยเป็นลูกค้าของเขา แต่เกือบทุกวันที่เธอจะหยุดดูดอกไม้นอกร้านของเขาเขาจำเธอได้ คงจะมีก็แต่คนตาบอดเท่านั้นแหละที่มองไม่เห็นเธอเหตุการณ์ได้ดำเนินไปอย่างที่มันเคยเป็นจนกระทั่งวันวาเลนไทน์เธอวนเวียนผ่านร้านเขาบ่อยกว่าที่เคย รอบแล้วรอบเล่าก็ในวันวาเลนไทน์อย่างนี้จะมีผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่อยากได้ดอกไม้สักช่อ กระทั่งสักดอกไว้ในมือกันล่ะจะน่าเกลียดไปไหมถ้าจะซื้อดอกไม้ให้ตัวเองเธอมองเข้าไปในร้านพลางครุ่นคิดเขามองเห็นเธอ ไม่ต้องมีใครบอกเขาก็รู้ว่าเธอต้องการอะไรเขากวาดตามองไปรอบๆร้านมองหาดอกไม้ที่เหมาะกับเธอขอบคุณพระเจ้า เขาเจอมันแล้ว!ดอกลิลลี่ มันดูอ่อนหวานและนุ่มนวลลูกค้าคนสุดท้ายเดินออกไปแล้วขาถือดอกลิลลี่เดินไปหาเธอ Happy Valentine ครับขอบคุณสำหรับขนมปังแสนอร่อยในทุกๆเช้าของคุณหวังว่าคงจะไม่รังเกียจที่จะรับมันไว้นะครับชั่วขณะหนึ่งที่เธออึ้งไป ก่อนจะก้มหน้างุดพึมพำคำว่าขอบคุณ แล้วรีบเดินหนีไปเช้าวันรุ่งขึ้นเธอทำขนมปังแบบพิเศษ ชนิดที่ไม่มีขายในร้านแล้วนำไปแขวนไว้ที่หน้าประตูร้านของเขาเช้าวันต่อมาเธอพบดอกลิลลี่วางอยู่หน้าร้านหลังจากนั้นทุกวันเขาจะได้รับขนมปังจากเธอและเธอจะได้รับดอกลิลลี่จากเขาสิ่งเล็กๆน้อยๆนี้เอง ที่ทำให้ตอนเช้าของทั้งคู่กลายเป็นเช้าที่สดใสทั้งเขาและเธออาจจะเคยอิดออดหรือเกลียดคร้านที่จะต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่แต่ตอนนี้ไม่มีความรู้สึกนั้นอีกแล้วพวกเขาแทบจะตั้งหน้าตั้งตาคอยตอนเช้ากันเลยทีเดียววันผ่านวัน...คนไม่สมบูรณ์แบบสองคนต่างเติมเต็มซึ่งกันและกันกลายเป็นความรักที่สมบูรณ์แบบในที่สุดงานแต่งงานก็ถูกจัดขึ้นอย่างเงียบๆ ในโบสถ์เล็กๆไม่มีคนมาแสดงความยินดีกับพวกเขามากนัก แต่มันจะสำคัญตรงไหน ในเมื่อวันนี้พวกเขามีกันและกันก็เพียงพอแล้ว
#1 By Cheshire_XxX on 2007-06-03 17:05