ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

สวัสดีเจ้าหญิงดอกไม้ที่รัก

ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร...

เมื่ออยู่ต่อหน้าคุณผมไม่เคยเป็นตัวของตัวเองได้เลย

เปล่าเลย ถ้าคุณจะคิดว่าผมเสแสร้งแกล้งทำ

ผมเพียงแต่ประหม่าแล้วก็เขินอาย

น่าขันนะ ที่โตจนป่านนี้แล้วแต่ผมก็ยังคงไร้เดียงสาอยู่

คุณเคยสังเกตเห็นไหมว่าผมตัวสั่นเมื่อเราอยู่ใกล้กัน

มือผมเย็นเฉียบ และตัวผมเองตื่นเต้นจนไม่รู้จะพูดอะไร

คุณคงแปลกใจที่ผมเขียนจดหมายยืดยาวหาคุณ

แต่พออยู่ต่อหน้าคุณผมกลับเอาแต่นิ่งเงียบ

ถ้าคุณจะโทษคุณต้องอย่าโทษผม

ถ้าคุณจะโกรธคุณต้องโกรธหัวใจผมที่มันรักคุณเกินกว่าที่ผมจะควบคุมได้

ผมในวันนี้ได้อยู่ใกล้ชิดคุณมากพอ

ที่จะมองเห็นร่องรอยของบาดแผลที่เคยทำร้ายคุณได้อย่างชัดเจน

ผมไม่กล้าถามคุณว่าคุณเจ็บปวดมากไหม และคุณรวดร้าวสักแค่ไหน

ผมทำได้เพียงสัญญากับตัวเองว่า...

ต่อจากวันนี้ผมจะทุ่มเทแรงกาย แรงใจทั้งหมดของผมรักษามัน

รอยแผลลึกอาจไม่มีวันหาย แต่อย่างน้อยผมคงพอจะทำให้มันเจือจางลงได้บ้าง

และผมสัญญากับคุณอีกอย่างคนดี

ผมจะไม่เพิ่มบาดแผลให้คุณอีกแม้แต่รอยเดียว

คุณฝันร้ายมามากพอแล้ว...

ต่อจากนี้ผมจะทำให้คุณฝันดีทุกคืน

ราตรีสวัสดิ์เจ้าหญิงของผม

จาก...เจ้าชายผีเสื้อ