ในสวนสนุกร้าง...ของแมวเหงา

สวัสดีเจ้าหญิงดอกไม้

ที่บนดวงจันทร์รกร้างอ้างว้างและว่างเปล่า
ไม่มีกระต่ายบนนี้ ไม่มีใครเลยนอกจากผม

หลังจากที่ผมพักปีกที่อ่อนล้าจากระยะทางอันยาวไกล
สิ่งแรกที่ผมทำคือเขียนจดหมายถึงคุณ
ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าที่คุณจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้
เพราะบนนี้ไม่มีที่ทำการไปรษณีย์และบุรุษไปรษณีย์ก็ไม่เคยผ่านมา

คุณเป็นอย่างไรบ้างเมื่อไม่มีผมไปคอยกวนใจ
คุณเหงาบ้างไหม คิดถึงผมบ้างหรือเปล่า
คุณอาจจะเฉยๆไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้
แต่ได้โปรดเถอะนะ อย่าถึงกับดีใจเลย
เพราะมันคงทำให้ผมเจ็บปวดเกินไป

เมื่อผมอยู่ห่างจากคุณแค่ก้าวเดียว
ผมรู้สึกว่าเราไกลกันหลายร้อยหลายพันไมล์
แต่เมื่อผมอยู่ห่างจากคุณเป็นล้านๆไมล์
ผมกลับรู้สึกใกล้ชิดคุณมากกว่า
คุณอยู่ใกล้แค่ใจผมนี่เอง
การคิดฝันไปเองหลายครั้งมันสวยงามกว่าความเป็นจริง

คงจะถูกของคุณ...
ความฝันยิ่งสวยงามเท่าไหร่
ความเป็นจริงก็ยิ่งเจ็บปวดเท่านั้น
ผมฝันถึงคุณอยู่เสมอ
แล้วก็เจ็บปวดจากความเป็นจริงคุณอยู่เสมอ

ความคิดถึงของผมส่งไปถึงคุณหรือเปล่า
คุณจะเปิดประตูรับมันบ้างได้ไหม
มันคงเหนื่อยที่ต้องเดินทางไกลขนาดนี้เพื่อมาหาคุณ
มันคงเสียใจไม่น้อยไปกว่ากันถ้ามันทำถึงขนาดนี้แล้ว
คุณจะยังเย็นชาไม่สนใจมันอีก

มันอาจจะต้องการเวลาจากคุณแค่ไม่กี่นาทีในแต่ละวัน
คุณจะยอมให้มันได้บ้างไหม

จาก...เจ้าชายผีเสื้อบนดวงจันทร์