สวัสดีเจ้าหญิงดอกไม้

คุณขังตัวเองอยู่ในห้องที่ปิดตาย

ห้องที่ไม่มี ไม่ว่าจะเป็นประตูหรือว่าหน้าต่าง

เมื่อคุณบอกว่าคุณหงา...

ผมเห็นดกอไม้ ต้นไม้นั่งอยู่เป็นเพื่อนคุณตลอดวันตลอดคืน

แต่คุณจะรับรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นได้อย่างไรจากห้องที่ปิดตาย

แล้วคุณก็ยังเหงา

เมื่อคุณบอกว่าคุณหนาว...

ผมเห็นตะวันฉายแสงส่องให้ความอบอุ่นแก่คุณ

แต่แสงตะวันไม่อาจเล็ดลอดผ่านกำแพงทึบหนาของคุณได้

แล้วคุณก็ยังหนาว

เมื่อคุณบอกว่าโลกของคุณมืดมิด...

ผมเห็นพระจันทร์ ดวงดาว ตลอดจนหิงห้อยตัวน้อย

พร้อมใจกันให้ความสว่างของมันกับคุณ

แต่คุณไม่อาจเห็นมันภายในห้องที่ปิดตาย

แล้วโลกของคุณก็ยังมืดมน

เมื่อคุณบอกว่าคุณไม่มีใคร...

ผมอยู่ตรงนี้มานานแค่ไหนกันนะ

แล้วอีกนานแค่ไหนกว่าที่ผมจะมีค่าพอที่จะเป็น ใคร สำหรับคุณ

เชื่อเถอะว่าคุณไม่ได้ไม่มีใคร...

แค่คุณไม่มองใครที่คุณมีเท่านั้นเอง

จาก...เจ้าชายผีเสื้อ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เพียงแค่กำแพงกั้นกลาง...

เท่านั้นเอง...

#1 By .;:melody:;. on 2007-05-10 13:09


บางทีเค้าอาจะเปิดประตูรออยู่...

แต่...ไม่ได้เปิดรอ เรา



#2 By I'm Lost My Mind on 2007-05-10 17:03

เมื่อก่อนฝั่งฟ้าเคยเป็นเหมือนเจ้าชายผีเสื้อ
แต่วันหนึ่ง.. จู่ ๆ ไม่รู้ว่าตัวเองอ่อนแอลงหรือเข้มแข็งขึ้น ฝั่งฟ้าเริ่มรู้สึกว่า คนที่ขังตัวเองอยู่ในห้องปิดตาย ก็เหมือนกับว่าตัวเองได้ตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง
และคงป่วยการ ที่เราจะเฝ้าอยู่หน้าประตูที่ไม่รู้ว่าจะเปิดเมื่อไรแบบนั้น
รู้สึกว่าชีวิตเรามันสั้นนัก และน่าจะสามารถทำอะไรที่เป็นประโยชน์ได้มากกว่ามานั่งเฝ้ารออยู่หน้าประตูแบบนี้
จากนั้นฝั่งฟ้าก็เลยเปลี่ยนจากการเฝ้าหน้าประตู เป็นเทียวแวะเวียนไปถามไถ่ตามประสาคนคุ้นเคย
ถึงได้พบว่าที่ผ่านมา เราเองก็ด้วยเหมือนกันที่เอาแต่ล่ามโซ่ตัวเองอยู่หน้าประตูของห้องที่ปิดตาย... ไม่ได้ต่างอะไรกับคนที่อยู่ข้างในเลย


อ้อ ปล. ฝั่งฟ้าเขียนแนวนวนิยายค่ะ
บางทีเราก็มองข้ามอะไรดีๆในชีวิตไปเยอะนะคะ
เห้อออออ
ชีวิต

#4 By Akirin on 2007-05-10 22:35